Kiedy pomyślimy sobie o dziecku, które ma niedługo przyjść na świat, to możemy zobaczyć, że w swoim życiu płodowym całe otoczone jest wodą. Jest częścią całości organizmu matki, poprzez nią przyjmuje pokarm, poprzez nią oddycha. Można rzec, iż przeniknięte i zanurzone jest w pra-wodach. Po narodzeniu i odcięciu pępowiny dziecko zaczyna samo funkcjonować, zaczyna przemieniać własną krew, wychodzi z osłon całości, indywidualizuje się.

Na poziomie duszy ludzkość i każdy pojedynczy człowiek przeżywa podobnie. Przechodzimy przemiany stanu świadomości od wspólnej, naturalnej duchowe świadomości do wewnętrznej świadomości ja. Można rzec od stanu zanurzenia w pra-wodach ducha, gdzie człowiek jest jeszcze członem całości, do indywidualizacji, kiedy rodzi się w nim jego ja. Odcina się od całości. Zamiast w wodach świata staje teraz na gruncie własnego wnętrza, żyje teraz we własnym wnętrzu; w swoim ja.

Przemiana jaka zachodzi w małym dziecku na poziomie cielesnym- od zanurzenia w całości do przepływu i  pulsowania jego własnej krwi- działa także  na subtelnym poziomie w naszej duszy. Tka tu ta sama siła, która pomaga nam przeniknąć naszą indywidualną świadomość swoją obecnością. Jest to moment spotkania kiedy nasze ja w pulsowaniu krwi rozpoznaje działanie Ja-Chrystusa jako siły schodzącej z kosmicznych przestrzeni świata w przestrzeń naszego wnętrza.

On jest Tym, co tka między nami i pozwala nam swoją siłą w nas codziennie być sprawczymi i przemieniać naszą codzienność.

Anna Kruczek