Jak powiedział Johann Wolfgang von Goethe: „Dopóki nie posiądziesz tego – tego Umierania i Stawania się – jesteś jedynie mglistym gościem na ciemnej ziemi”.

W przejściu z dzieciństwa w młodość człowiek doświadcza tego „Umierania i Stawania się” w sposób bardziej lub mniej świadomy. Dzieciństwo, ze wszystkim, co je wypełniało, dobiega końca, a przed młodym człowiekiem otwiera się nowy kontynent: czas młodości.

W dzisiejszych czasach nie jest łatwo odnaleźć własną drogę, wśród ogromu możliwości, pokus, rozproszeń i niebezpieczeństw.

• Jak młodzi ludzie stają się samodzielni i uczą się odpowiedzialności?
• Jak osiągają prawdziwą zdolność do wolności?
• Czy odnajdują na ziemi ideały, które przynieśli ze sobą w życie?
• Czy odnajdują swoje powołanie i ludzi, którzy są częścią ich przeznaczenia?

Te pytania pojawiają się już na progu między dzieciństwem a młodością i towarzyszą młodym ludziom przez kolejne lata, aż do wczesnej dorosłości. Sakrament Konfirmacji błogosławi ten przełomowy moment w biografii człowieka, kiedy siły duszy zaczynają się indywidualizować, radość i cierpienie stają się bardziej osobiste, a własne przeznaczenie puka do drzwi i staje się wyczuwalne.

Konfirmacja z jednej strony umacnia dary i duchowe skarby przyniesione ze świata ducha. Z drugiej strony, sakrament ten wzmacnia najgłębszą wolę otwarcia się na przyszłość. Chrystus, dawca radości istnienia i pocieszyciel w cierpieniu, staje się towarzyszem drogi młodego człowieka.

Podczas Obrzędu Uświęcania Człowieka, który jest częścią Konfirmacji, młodzi ludzie po raz pierwszy przyjmują Komunię w chlebie, winie oraz błogosławieństwie pokoju Zmartwychwstałego.

Przygotowanie do Konfirmacji odbywa się przez dłuższy czas we współpracy z dziećmi i ich rodzicami. Po sakramencie młodzi mają możliwość uczestnictwa w Obrzędzie Uświęcania Człowieka oraz w działaniach młodzieżowych w ramach Wspólnoty Chrześcijan.