Spojrzałem, a oto ten Baranek stoi na górze Syjonie, a z Nim owych sto czterdzieści cztery tysiące, mających na swoich czołach wypisane Jego imię i imię Jego Ojca. I usłyszałem głos z nieba jak szum wielkiej wody, jak huk wielkiego grzmotu. Ten głos, który usłyszałem — niby głos śpiewaków grających na swoich kitarach. Śpiewają pieśń nową przy tronie i przy owych czterech żywych istotach i przy starszych, a nikt nie był zdolny nauczyć się tej pieśni oprócz owych stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy z ziemi zostali kupieni. To są ci, którzy się z kobietami nie splamili, gdyż są dziewicami. To ci, którzy towarzyszą Barankowi, dokądkolwiek się udaje. To ci, którzy spośród ludzi zostali kupieni jako pierwocina dla Boga i dla Baranka. W ich ustach nie znalazło się kłamstwo. Bez skazy są.

Tłum. R. Popowski