„Znowu opuścił okolice Tyru i przemierzał ziemie Dekapolu. Przez Sydon szedł w kierunku Jeziora Galilejskiego. ⁽³²⁾ Wtedy przyprowadzili do Niego głuchoniemego i prosili Go, aby położył na niego rękę. ⁽³³⁾ Odprowadził go na bok, z dala od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął jego języka; ⁽³⁴⁾ spojrzał w niebo, westchnął i rzekł do niego: „Effatha”, to znaczy: Otwórz się! ⁽³⁵⁾ Natychmiast otworzyły się jego uszy i zostały rozwiązane więzy jego języka, tak że mógł poprawnie mówić. ⁽³⁶⁾ I przykazał im, aby nic nikomu nie mówili, ale im bardziej zakazywał, tym więcej oni rozpowiadali. ⁽³⁷⁾ Pełni podziwu mówili: „Wszystko dobrze uczynił. Sprawił, że głusi słyszą, a niemi mówią”