Jezus udał się na Wzgórze Drzew Oliwnych,  a o świcie znowu zszedł do świątyni i cały lud zaczął się zbierać przy Nim. On zaś usiadł i uczył ich.

Wtedy uczeni w piśmie i faryzeusze przyprowadzili kobietę przyłapaną na cudzołóstwie. Postawili ją na środku i mówią: „Nauczycielu, ta kobieta została przyłapana na gorącym uczynku cudzołóstwa. W Prawie Mojżesz kazał nam takie kamienować. A Ty, co na to powiesz?”  A mówili to, aby wystawić Go na próbę, by móc Mu coś zarzucić. Na to Jezus pochyliwszy się spokojnie rysował palcem znaki na ziemi. ⁷ Gdy jednak natarczywie pytali Go dalej, wyprostował się i rzekł: „Kto z was bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem”.  I znowu pochyliwszy się, rysował znaki na ziemi.

Gdy to usłyszeli, zaczęli jeden po drugim odchodzić, począwszy od starszych. Wtedy został On i ta kobieta, stojąca w samym środku.  Jezus wyprostował się i zapytał: „Kobieto, gdzież oni są? Nikt nie wydał na ciebie wyroku?” Odpowiedziała: „Nikt, Panie”. Jezus rzekł: „I Ja ciebie nie osądzam. Idź swoją drogą i od teraz nie obciążaj winami swego losu”.

I Jezus mówił im na nowo: „Ja jestem światłem świata, kto idzie ze mną, nie kroczy w mroku ciemności, lecz niesie w sobie żywe światło.”