Przed laty znajoma malarka podarowała mi kamienną kostkę bruku. Kamień wielkości ludzkiej pięści, którym brukuje się ulice. Ale ta jej granitowa kostka była cała pomalowana na niebiesko! Była niebieska jak bezchmurne niebo.

Dopiero po latach zrozumiałem, że to spotkanie i ten prezent chciały mi coś więcej powiedzieć przez ten artystyczny eksperyment! Teraz wiem, że chciały mi zwrócić uwagę, że i ja mogę przemalować twardy i ciężki świat na kolor nieba! I nie tylko ten zewnętrzny, materialny, ale i to co leży mi ciężkim kamieniem na sercu. Ten prawie już zapomniany ból, czy jedno z tych bolesnych rozczarowań, których sporo w życiu…

To nie jest takie łatwe, ale tylko ja mogę siebie samego „przemalować” i spróbować nadać moim ciężkim doświadczeniom kolor nieba! Tak teraz rozumiem sens tego podarunku sprzed lat. We Wspólnocie Chrześcijan w adwencie przybiera Obrzęd Uświęcania Człowieka barwę niebieską. Szaty ministrantów i kapłana oraz „brukowa kostka” ołtarza i przykrycie kielicha stają się na cztery niedziele niebieskie jak niebo.

We wspólnie dokonywanym Uświęcaniu Człowieka próbujemy razem przemienić słabości i rany tego świata w barwę nieba.

Jarosław J.J. Rolka

Adwent 2025